FANDOM


Bagiennik Torfowy
Bagiennik torfowy poprawiony(po edycji).jpg
Podstawowe informacje
Słabości smoczymiętka, smoczy korzeń, hipnoza alfy, węgorze
Sposób tresury Zaopiekować się lub/i dać owady
Opis wyglądu
Umaszczenie {{{kolory i wzory}}}
Masa ciała

♂- 250 - 350 kg ♀- 200 - 300 kg

Wysokość w kłębie ♂- 1,5 - 2 m

♀- 1,2 - 1,5 m

Długość ♂- 7 - 8 m

♀- 6 - 6,4 m

Rozpiętość skrzydeł ♂- 11 m

♀- 10 m

Statystyki
Klasa Wodna
Typ {{{kryształowe, wodne... itd.}}}
Typ ognia Śmierdząca, brązowa mgła
Atak {{{sposób atakowania}}}
Szybkość {{{szybkość w km/h}}}
Uzbrojenie {{{łuski, kolce?}}}
Jad {{{jad-działanie, wygląd}}}

WyglądEdytuj

Bagiennik torfowy jest smokiem średniej wielkości. Ma krótką głowę i szyję, silne łapy i średnio długi ogon. Skrzydła nie są zbyt dużej rozpiętości. Zjadują się na nich krótkie pazury. Na pysku mieści się niedługi róg. Smok ma długie pazury oraz ostre kły przystosowane do rozszarpywania mięsa. Podobnie jak deszczownik, nie jest pokryty łuskami, w jego skórze natomiast są gruczoły wydzielające błotnopodobną substancję, która po zastygnięciu jest niezwykle twarda. Często po prostu zastyga ona na smoku tworząc mu jakby pacerz, choć zsatyga w taki sposób, że wydaje się jakby nadal była płynna. Od wewnątrz smok może ją bez problemu skruszyć i wydzielić nową porcję substancji, jeśli chce, nawet trującej o żrących właściwościach - smokowi nie robi żadnej krzywdy. Oczy ma dość spore. Zawsze są one żółte. Nozdrza ma średniej wielkości, uszy natomiast nie są widoczne. Podobnie jak kilka innych smoków wodnych, mają one trzecią powiekę, która chroni oko.

Siedlisko i dietaEdytuj

Smok ten, jak sama nazwa wskazuje, zamieszkuje obszary bagniste i torfowiska. Lubią one całymi dniami przesiadywać w błocie, które w lato je ochładza, a w zimę ogrzewa. Na legowiska wybierają krzaki, najlepiej, żeby ziemię pokrywała płytka warstwa błota. Co roku, na wiosnę zbierają mnóstwo turzycy, mchów i porostów, aby było im wygodniej. Zbierają też nasiona, żeby w przyszłym roku część roślin w ich legowisku rosła naturalnie. Oswojone mogą opuścić naturalne środowisko, ale nadal powinny mieć dostęp do jakiejś błotnistej sadzawki, poza tym radzę nie patrzeć jak jedzą swoje posiłki.

Żywią się mięsem, ale jedzą też sporo owadów dostarczających im mnóstwo białka. W błocie poruszają się niemal bezszelestnie, więc mogą przepłynąć z otwartą paszczą przez całą grupę jakichś wodnych bezkręgowców i dopiero na końcu zamknąć paszczę.

Zachowanie i tresuraEdytuj

Nie są to smoki agresywne, są raczej płochliwe i ukrywają się, wolą zejść z drogi niż zaatakować, są jednak przyjaźnie nastawione do innych smoków.

Smoki te mają dobry słuch i niezły węch, ponadto w błocie poruszają się raczej intuicyjcie - perfekcyjnie potrafią wyczuć jakikolwiek ruch w promieniu kilkuset metrów od nich. Dlatego lepiej nie silić się na dyskrecję podczas wędrówki przez bagna, smoki te same z siebie unikają ludzi i będą siedziały cicho. Żyją samotnie lub w parach. Samotne osobniki łączą się w pary tylko na okres godowy, który następuje wiosną, zaraz po ostatnich przymrozkach i roztopieniu się śniegu. Samica składa w legowisku 2-3 jaja. Samica siedzi przy jajach przez dwa tygodnie, a samiec w tym czasie zawsze stoi na straży i dostarcza pożywienie. Przed zniesieniem jaj samice jedzą głównie owady, aby jaja nie były zbyt kruche, ale w okresie ich wysiadywania przerzucają się na mięso, które przynosi im samiec. Smoki zmieniają się na posterunku tylko wtedy, kiedy samiec musi odpocząć.

Samo znalezienie tych smoków nie jest zbyt łatwe, zresztą podobnie jak wielu innych gatunków. Jeśli jednak już natkniemy się na jakiegoś, prawie na pewno będzie on chory lub ranny, ponieważ zdrowy osobnik ukryłby się w błocie, rzadziej zaatakował. Rannym, czy chorym smokiem wystarczy się zaopiekować, żeby zdobyć jego zaufanie. 4 na 5 spotykanych bagienników to właśnie osobniki chore lub ranne. Jednak jeśli już spotkamy zdrowego, warto poczętsować go sporą ilością znalezionych wcześniej martwych, czy zabitych przez nas owadów. Nie jest to dla nas zbyt przyjemne zajęcie - zabicie całej miski owadów, potem warto przełożyć je do plastikowego pudełka i na wszelki wypadek wziąć ze sobą na wyprawę po bagnach. Przydadzą się nawet przy rannym lub chorym osobniku, który uspokoi się po dostaniu smakołyka.

SłabościEdytuj

Podobnie jak wszystkie smoki, bagienniki uwielbiają smoczymiętkę, ponadto są podatne na działanie smoczego korzenia, mogą również ulegać wpływom alfy. Boją się również węgorzy.

JajoEdytuj

Jaja wyglądają jak duże, zlepione ze sobą grudy ziemi. Smoki ponado pokrywają je błotem, aby zachować większą dyskrecję.

Moce i umiejętnościEdytuj

  • Ich bronię w oddechu jest dziwna, śmierdząca wydzielina, która dezorientuje przeciwnika. Bagiennik może wtedy z łatwością zaatakować.
  • Mają one coś w rodzaju szóstego zmysłu - są w stanie wyczuć najdrobniejszy ruch w promieniu kilkuset metrów od nich.
  • Dzięki jedzeniu owadów ich kości są tak mocne, że prawie nie da się ich złamać, a w każdym razie jest to bardzo trudne.
  • Potrafią też pozbawić przytomności za pomocą uderzenia ogonem.
  • 78% osobników ma umiejętność zmieniania koloru, aby całkowicie wtpić się w tło bagien, ponieważ preferują one dyskrecję od ataku.

Pierwsze pojawienieEdytuj

Coś, czego pragnę

CiekawostkiEdytuj

  • Sam smok żyjący na wolności nie pachnie zbyt miło, co nie zachęca większych drapieżników do ataku.
  • Jest on dalekim kuzynem deszczownika, którego skóra ma podobne właściwości co bagiennika

GaleriaEdytuj

Zobacz też Edytuj

  

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki